home over kunst over kunstenaars besprekingen info/contact




JAN FABRE: BIOGRAFIE

Jan Fabre werd geboren op 14 december 1958.

Zijn artistieke opleiding genoot hij aan het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.

In de periode tussen 1976 en 1980 schreef Fabre zijn eerste theaterteksten en hield hij zijn eerste soloperformances. Tijdens zijn Money Performance (1980) verbrandt hij het geld van de toegangskaarten om met de as ervan het woord ‘ART’ te schrijven. In 1977 herdoopt hij de straat waarin hij woont tot "Jan Fabrestraat" en bevestigt hij aan zijn ouderlijk huis de gedenkplaat "Hier leeft en werkt Jan Fabre", naar analogie met de gedenkplaat op het huis verderop in de straat waar Vincent Van Gogh verbleef. In 1978 maakte hij tekeningen met zijn eigen bloed gedurende de soloperformance 'My body, my blood, my landscape'.

Vanaf 1980 begon hi j te regisseren:Theater geschreven met een K is een kater (1980). In 1982 wordt hij internationaal bekend met ‘Het is theater zoals te verwachten en te voorzien was’. In 1984 vertoont hij ‘De Macht der Theaterlijke Dwaasheden’ op de Biënnale van Venetië. In 1986 werd de vzw Troubleyn opgericht als productiestructuur om de theater-, dans- en operaproducties van de Vlaamse kunstenaar Jan Fabre te initiëren en te produceren. De naam betekent ‘trouw blijven’ en drukt de wens uit dat er met gelijkgestemde mensen in vertrouwen op lange termijn kan worden samengewerkt. De producties blijven elkaar opvolgen: Das Glas im Kopf wird vom Glas (danssecties, 1987), Prometheus Landschaft (1988), Das Interview das stirbt... (1989, Der Palast um vier Uhr morgens..., A.G. (1989), Die Reinkarnation Gottes (1989),,Das Glas im Kopf wird vom Glas (1990),,The Sound of one hand clapping (1990), Sweet Temptations (1991), Zij was en zij is, zelfs (1991), Wie spreekt mijn gedachte ... (1992), Silent Screams, Difficult Dreams (1992), Vervalsing zoals ze is, onvervalst (1992), Da un’altra faccia del tempo (1993), Quando la terra si rimette in movimento (1995), Drie Danssolo’s (1995), Een doodnormale vrouw (1995), Universal Copyrights 1 & 9 (1995), De keizer van het verlies (1996), The very seat of honour (1997), Lichaampje, Lichaampje aan de wand (1997), Glowing Icons (1997), The Pick-wick-man (1997), Ik ben jaloers op elke zee..(1997), The fin comes a little bit earlier this siècle (But business as usual)(1998), Het nut van de nacht (1999), As long as the world needs a warrior’s soul (2000), My movements are alone like streetdogs 2000), Je suis Sang (conte de fées médiéval) (2001), Het zwanenmeer (2002), Parrots & guinea pigs (2002), Je suis sang (2003), Angel of death (2003), Elle était et elle est, meme (2004), Etant donnés (2004), Quando L'Uomo principale è una donna (2004), 'De keizer van het verlies' en 'The King of Plagiarism' (2005), 'Histoire des Larmes' (2005), 'Requiem für eine Metamorphose' (2007), I am a mistake,  (2007), 'The Orgy of tolerance' (2008), 'Another Sleepy Dusty Delta Day'.

Ook als tekenaar laat Jan Fabre zich niet onbetuigd. Hij staat hij bekend om tekeningen et de balpen.

Jan Fabre is ook beeldhouwer. De reeks begint met afgietsels in polyester bekleed met duimspijkers en nagels: 'Ik, aan het dromen', 'Dependens', 'Ascendens' (1979-2003). Vanaf de negentiger jaren begint hij met schilden van kevers te werken: vermelden we 'The grave of the unknown computer (1994), 'Zelfportret als Joker' (1997) enz. Dan komt Jan Fabre in zijn bronzen periode met werken als 'De man die de wolken meet' (1998), 'De man die vuur geeft' (1999),  "Searching for Utopia" (2003),  'Totem' (2004) op het Ladeuzeplein te Leuven, 'De man die lacht en huilt' (2005), 'Astronaut die de zee dirigeert' (2006), 'De man die op het water schrijft' (2006). De gouden periode van Jan Fabre breekt aan met werkjes als de twee schaapjes van 'Sanguis sum'(2001) en 'Vermis dorsualis & Devils Masks' (2002). Er zijn ook wassen beelden zoals : 'Ik laat me leeglopen' (2006) en  'Ik spuw op mijn eigen graf' (2007) in het Louvre gerecycleerd als 'Zelfportret als de grootste aardworm ter wereld' (2008), ''Offer aan de god van de slapeloosheid' (2008). Vanaft 2006 verschijnen werken met opgezette dieren 'Het carnaval van de dode straathonden' (2006) 'De boodschappers van de dood onthoofd' (2006). Bij gelegenheid laat hij ook werk uitvoeren in Murano glas zoals in 'Schijtende ratten van de lucht en vredesduiven' (2008)

Jan Fabre is ook een verdienstelijk decorateur. In 1990 beplakte hij de 'Tivoli' met bebict papier. In 1988 doet hij hetzelfde met een binnenruimte: 'De blauwe ruimte'.  In 2000 bracht hij plakjes ham aan op de zuilen van de Aula te Gent. Meest bekend is zijn "Heaven of Delight" in het Koninklijk Paleis van Brussel in opdracht van Koningin Paola (2003).

Vanaf het einde van de jaren zeventig maakt Jan Fabre ten slotte heel wat filmpjes. The fight (1979), 'Twee wormen' (1979), 'Zelfmoord' (1980), The Bag (1980), 'The Meeting /Vstrecha' (1997) with Ilya Kabakov, 'Het probleem' (2001) met Dietmar Kamper en Peter Sloterdijk. Een en ander culmineert in een installatie 'The Angel of Death' (2003).

Fabre is niet alleen kunstenaar, maar ook nog filosoof zijn. In 1999 laat hij 'multidisciplinaire tijdschrift' Janus verschijnen.

In 1992 werd hem de "Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Beeldende Kunst" toegekend
In 1994 werd hij 'artist in residence' aan de Singel in Antwerpen.
In 2004 werd hij Grootofficier in de Kroonorde en in 2007 Commandeur in de orde van Leopold II.

Jan Fabre was te zien op volgende internationale manifestaties:

Biënnale van Venetië (1984, 1990 en 2003)
Documenta in Kassel (1987 en 1992),
Biënnale van Sao Paolo (1991)
Biënnale van Lyon (2000)
Biënnale van Valencia (2001)
Biënnale van Istanbul (1992 en 2001).
'De engel van de metamorphose' in het Louvre' (2008).

Van 27/09/2008 tot 11/01/2009: een grootschalige tentoonstelling Metamorphosen des Ichs – from Dusk till Dawn' 'in Kunsthaus Bregenz, Bregenz, Oostenrijk.

Ter gelegenheid van Expo Zaragoza 2008 zullen de zeven bronzen badkuipen van 'De man die op het water schrijft' (2006) te zien zijn op het Belgisch Paviljoen van 14 Juni tot 13 september 2008 


Stefan Beyst




| More



Zie ook:   stefan beyst kunsttheorie
en hedendaagse kunstenaars



 



Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht
Koninklijk circus (deel 4)
Thierry Bonnaffé




Reacties: beyst.stefan@gmail.com



Nog meer Fabre: zie 'Het geval Fabre'


zoek op deze site

powered by FreeFind