TOEPASSINGEN: AUDITIEVE DESIGN

                 

Hieronder volgen een aantal toepassingen op de  kunsttheorie van Stefan Beyst  
meer in het bijzonder op de tekst 'Drie soorten soundscape, één muziek'


ALFABETISCH:

Györgi Ligeti    Serge Verstockt   Wolf Vostell


HISTORISCH:



GYÖRGI LIGETI (°1923)

In1962 schreef Györgi Ligeti's zijn grandioze ‘Poème symphonique’ voor 100 metronomen. Tien spelers bedienen elk tien metronomen. Het geluid mag eventueel versterkt worden door luidsprekers in de zaal te spreiden. Op een teken van de dirigent worden alle metronomen plechtig, als in een ceremonie, opgewonden en op verschillende snelheden ingesteld. Dan volgt een stilte van 2 tot 6 minuten. Na afloop daarvan worden alle metronomen in gang gezet, waarom de bedieners de scène verlaten. Het stuk is afgelopen als de dirigent meent dat de laatste metronoom is stilgevallen, waarop de dirigent de bedieners weer op de scène roept om het applaus te ontvangen.

Dit werk kan in de eerste plaats gelezen worden als een niet-verbaal statement over muziek, net zoals vele werken van John Cage na 4' 33. Afgezien daarvan hebben we te maken met een prachtig voorbeeld van auditieve tijdruimtelijke design: het gestalte geven aan een verloop van geluiden gespreid in de tijd en de ruimte. We kunnen vergelijken met het vroegere klokkengelui. Om het te onderscheiden van het meer statische (reële) 'soundscape' zouden we kunnen spreken van een 'soundprocess'.

Anders dan de titel doet vermoeden, hebben we hier niet te maken met muziek. Het geluid van de metronomen wordt niet ervaren als de auditieve verschijning van een imaginaire wereld: het valt gewoon samen met zichzelf.







SERGE VERSTOCKT (°1957)

Serge Verstockt is de oprichter van Champ d'Action (1988).

In 'Kammerspiel'  (1998) maakte hij in samenwerking met architect Werner Vandermeersch een virtuele ruimte waarin beelden werden gecombineerd met muziek. In 'With Screens' (1998) combineerde hij elektronische instrumenten, live electronics en computergestuurde beelden. De klanken van improviserende muzikanten worden over de ruimte gespreid waar beelden op schermen worden geprojecteerd, waarbij virtuele ruimten ontstaan. In 'Time is running, time stands still' (2000) worden muziek, beeld, ruimte, beweging en taal geïntegreerd door de computer. Deze werken zullen we bespreken bij (muziek en beeld).

In 'Heavy metal' (2004) bouwt Serge Verstockt in Antwerpen gedurende 45 minuten een indrukwekkende auditieve urbane architectuur op met de beiaard en de klokken van de kathedraal en twaalf kerktorens binnen de ring, aangevuld met twee mobiele beiaarden, twee muzikanten van Champ d'Action en een elektronische installatie. Klank verplaatst zich met een snelheid van 300 meter per seconde. Het duurt dus een tijd voor de klank uit de klokken van de kerktorens convergeert op de Grote Markt met de toren van de kathedraal. Op elke plaats in de binnenstad was dus een andere versie van de auditieve architectuur te horen.

In Stay Low (2006) zijn vier miniatuurluidsprekers aan lange draden opgehangen. Met onvoorspelbare bewegingen scheren ze over de hoofden van de luisteraars. Het geluid wordt geproduceerd door gemagnetiseerde banden en kraaksynthesisers.





Uw reactie: mail to stefan beyst



Op de hoogte blijven van nieuwe teksten: mailinglist


zie ook:   stefan beyst over hedendaagse kunstenaars